Bazı el yazıları beni derinden etkiliyor. Kelime anlamlarını çoktan aşmış çizgiler, sanki taşıyamadıkları cümlelerin ağırlığı altında eziliyorlar. Nilgün Marmara’nın veda mektubu da böyle bir metin. Bu yazıda mektubun içeriğini değil,“Nilgün Marmara’nın Mektubunda “Çöküşün Eşiği” – Bir Yazı ve Ruh Çözümlemesi” yazısının devamını oku

İtiraf etmem gerekirse ülke yangın yerine dönmüşken içimden bir ses “milletin derdine bak, senin derdine bak” demiyor değil. Ama öyle değil işte! Çocuklardan, gençlerden vazgeçemem. Bir anne, bir eğitimci olarak“Çocuğunuz İmza Atmayı Biliyor mu?” yazısının devamını oku

Yazınızdaki her harfin bir insan olduğunu hayal edin. Sizce bu insan topluluğu nasıl görünüyor?